پرش به محتوای اصلی
راه‌اندازی GeoDNS

یک دامنه، چند مقصد هوشمند.

ارائه نسخه مناسب سایت به هر کاربر، بر اساس موقعیت، زبان و قواعد کسب‌وکار — بدون حلقه ریدایرکت، بدون آسیب به سئو و با مسیر بازگشت امن.

  1. درخواست بازدیدکننده
  2. تشخیص موقعیت
  3. قاعده مسیریابی
  4. بهترین مقصد
  • ایرانIR۱۸ms · سالم
  • اماراتAE۳۴ms · سالم
  • اروپاEU۶۲ms · کاهش کیفیت
  • آمریکاUS۱۱۰ms · سالم
  • آسیاAS۸۵ms · سالم
  • مقصد پشتیبانFB · سالم
چطور کار می‌کند

GeoDNS در مسیر یک درخواست.

تصمیم مسیریابی پیش از رسیدن کاربر به اپلیکیشن گرفته می‌شود؛ نتیجه، سرعت بیشتر و منطق تمیزتر در لایه محصول است.

  1. ۱Resolver
    درخواست کاربر

    کاربر دامنه را درخواست می‌کند و پرس‌وجو به لایه DNS یا CDN می‌رسد.

  2. ۲Classification
    تشخیص موقعیت

    کشور، منطقه، شبکه و زبان ترجیحی از سیگنال‌های موجود استخراج می‌شود.

  3. ۳Bot / Human
    طبقه‌بندی درخواست‌کننده

    ربات موتور جستجو، ربات ناشناس و کاربر واقعی مسیرهای متفاوتی می‌گیرند.

  4. ۴Rules Engine
    ارزیابی قواعد

    قواعد به‌ترتیب اولویت بررسی می‌شوند تا اولین تطابق معتبر پیدا شود.

  5. ۵Health Check
    بررسی سلامت مقصد

    مقصد ناسالم از دور خارج و ترافیک به مقصد بعدی هدایت می‌شود.

  6. ۶Analytics
    تحویل و ثبت

    پاسخ نهایی داده و تصمیم برای تحلیل و اشکال‌زدایی ثبت می‌شود.

کاربردهای کسب‌وکاری

کجا مسیریابی جغرافیایی تصمیم درست است.

GeoDNS وقتی ارزش می‌سازد که تفاوت مخاطب، تفاوت در تجربه و محتوا را لازم کند.

  • هدایت کاربران ایران به دامنه اصلی

    تجربه محلی، پرداخت محلی و محتوای فارسی بدون واسطه.

  • هدایت کاربران بین‌المللی به نسخه انگلیسی

    نسخه انگلیسی برای مخاطب خارج از ایران، با حفظ نشانی‌های ایندکس‌شده.

  • توزیع کاربران بین دیتاسنترها

    کاهش تاخیر با انتخاب نزدیک‌ترین مقصد سالم.

  • ارائه محتوای منطقه‌ای

    قیمت، تعرفه، کمپین و پیام متناسب با هر منطقه.

  • کنترل رفتار ربات‌ها

    مسیر پایدار و قابل ایندکس برای خزنده‌ها، بدون محتوای شخصی‌سازی‌شده.

  • مدیریت سرویس هنگام اختلال

    انتقال ترافیک به مقصد پشتیبان در زمان قطعی یا افت کیفیت.

  • هدایت کمپین‌ها به لندینگ‌های محلی

    هر کمپین به لندینگ زبان و بازار خودش می‌رسد.

  • جلوگیری از حلقه Redirect

    یک مرجع تصمیم‌گیری، به‌جای چند ریدایرکت متناقض در لایه‌های مختلف.

شبیه‌ساز درخواست

ببینید یک درخواست به کجا می‌رسد.

ترکیب کشور، نوع کاربر، ربات یا انسان و زبان را تغییر دهید تا مقصد نهایی را ببینید.

این شبیه‌ساز صرفاً یک پیش‌نمایش توضیحی و سمت‌کاربر است؛ هیچ قاعده‌ی واقعی مسیریابی را نمایش نمی‌دهد یا تغییر نمی‌دهد.

نتیجه‌ی مسیریابی
  1. درخواست از ایران
  2. تشخیص موقعیت و زبان (فارسی)
  3. طبقه‌بندی درخواست‌کننده: انسان
  4. قاعده منطبق: کاربر ایران، محتوای فارسی
مقصد انتخاب‌شده
دامنه اصلی فارسی — مقصد داخل
استراتژی‌های مسیریابی

برای هر تصمیم، یک استراتژی مشخص.

هر استراتژی کاربرد، مزیت، ریسک و پیش‌نیاز زیرساختی خودش را دارد؛ ترکیب آن‌ها با اولویت‌گذاری انجام می‌شود.

کشور

تصمیم بر اساس کشور مبدأ درخواست.

کاربرد
تفکیک کاربران ایران و بین‌الملل.
مزیت
ساده‌ترین و قابل‌فهم‌ترین قاعده برای تیم کسب‌وکار.
ریسک
دقت پایین در VPN و شبکه‌های شرکتی.
زیرساخت لازم
دیتابیس Geo در DNS یا هدر کشور از CDN.
معماری و وابستگی‌ها

شش لایه، با مسئولیت‌های جدا.

هر لایه یک کار انجام می‌دهد؛ همین جداسازی است که تغییر آینده را کم‌هزینه نگه می‌دارد.

  1. ۱DNS / CDN

    نقطه ورود درخواست و اولین جای ممکن برای تصمیم مسیریابی.

  2. ۲طبقه‌بندی درخواست

    استخراج کشور، منطقه، زبان، نوع شبکه و تشخیص ربات یا انسان.

  3. ۳موتور قواعد

    ارزیابی قواعد بر اساس اولویت و انتخاب اولین تطابق معتبر.

  4. ۴انتخاب مقصد

    نگاشت نتیجه‌ی قاعده به دامنه، زیر‌دامنه یا مسیر مقصد.

  5. ۵بررسی سلامت

    پایش مداوم مقصدها و خروج خودکار مقصد ناسالم.

  6. ۶تحلیل و لاگ

    ثبت تصمیم‌ها برای اشکال‌زدایی، گزارش و بهبود قواعد.

  • GeoDNS، مسیریابی زبان (locale routing) و ریدایرکت‌های اپلیکیشن سه مسئولیت مرتبط اما جدا هستند؛ ترکیب آن‌ها در یک لایه، منشأ حلقه ریدایرکت و خطای ایندکس است.
  • GeoDNS در لایه شبکه تصمیم می‌گیرد، locale routing در لایه محتوا و ریدایرکت اپلیکیشن در لایه مسیرهای داخلی.
  • پیکربندی عملیاتی قواعد در پنل مدیریت انجام می‌شود؛ این صفحه فقط سرویس را توضیح می‌دهد.
ریسک و استراتژی Fail-open

هر ریسک، یک پاسخ از پیش تعریف‌شده دارد.

اصل حاکم ساده است: در تردید، مسیر امن پیش‌فرض ارائه می‌شود؛ هیچ کاربری نباید به بن‌بست برسد.

  • حلقه ریدایرکت و آسیب سئوبالا

    چند لایه‌ی تصمیم‌گیرنده متناقض کاربر و خزنده را در چرخه می‌اندازند.

    راهکار: یک مرجع تصمیم، نشانی متعارف ثابت و تست چرخه پیش از انتشار.

  • طبقه‌بندی اشتباه رباتبالا

    خزنده به‌عنوان کاربر معمولی شناخته شود یا برعکس.

    راهکار: اعتبارسنجی معکوس خزنده‌ها و مسیر ثابت برای موتور جستجو.

  • کشور نامشخصمتوسط

    VPN، شبکه شرکتی یا نبود داده‌ی معتبر موقعیت.

    راهکار: مقصد پیش‌فرض امن و امکان انتخاب دستی نسخه توسط کاربر.

  • نبود هدر CDNمتوسط

    هدر کشور یا منطقه در برخی مسیرها ارسال نمی‌شود.

    راهکار: بررسی وجود هدر در همه‌ی مسیرها و Fail-open در نبود آن.

  • رفتار نادرست کشبالا

    پاسخ یک منطقه برای منطقه‌ی دیگر کش می‌شود.

    راهکار: کلید کش مبتنی بر متغیر مسیریابی و تست کش پیش از فعال‌سازی.

  • مقصد خراببالا

    قاعده به مقصدی اشاره می‌کند که پاسخ نمی‌دهد.

    راهکار: Health Check، مقصد پشتیبان و هشدار فوری.

  • ملاحظات حریم خصوصیمتوسط

    پردازش داده‌ی موقعیت و ذخیره‌سازی غیرضروری.

    راهکار: حداقل داده، بدون ذخیره‌ی IP کامل و شفافیت در سیاست حریم خصوصی.

  • پراکندگی تحلیل دادهکم

    ترافیک بین چند مقصد تقسیم و گزارش‌ها ناسازگار می‌شود.

    راهکار: شناسه‌ی یکپارچه‌ی اندازه‌گیری و گزارش تجمیعی بین مقصدها.

مسیر اجرا

از تحلیل دامنه تا مستندسازی.

اجرا مرحله‌ای و قابل بازگشت است؛ هیچ قاعده‌ای پیش از مشاهده‌ی رفتار واقعی فعال نمی‌شود.

  1. ۱. تحلیل دامنه‌هامرحله ۱

    فهرست دامنه‌ها، زیردامنه‌ها، نسخه‌های زبانی و نشانی‌های ایندکس‌شده.

  2. ۲. بررسی DNS و CDNمرحله ۲

    ارزیابی امکانات فعلی ارائه‌دهنده، هدرها، TTL و محدودیت‌ها.

  3. ۳. تعریف مناطقمرحله ۳

    تعیین مناطق عملیاتی و مقصد فعال هر منطقه.

  4. ۴. طراحی قواعدمرحله ۴

    نوشتن قواعد با اولویت روشن و بدون هم‌پوشانی مبهم.

  5. ۵. طراحی Fallbackمرحله ۵

    مسیر امن برای کشور نامشخص، نبود هدر و خطای مقصد.

  6. ۶. تست ربات و انسانمرحله ۶

    بررسی رفتار خزنده‌ها و کاربران واقعی در هر سناریو.

  7. ۷. اجرای Observe Modeمرحله ۷

    ثبت تصمیم‌ها بدون اعمال، برای اعتبارسنجی قواعد روی ترافیک واقعی.

  8. ۸. فعال‌سازی تدریجیمرحله ۸

    اعمال روی سهم کوچکی از ترافیک و افزایش پله‌ای.

  9. ۹. مانیتورینگمرحله ۹

    پایش نرخ Fallback، سلامت مقصدها و شاخص‌های سئو.

  10. ۱۰. مستندسازیمرحله ۱۰

    ثبت قواعد، تصمیم‌ها و رویه‌ی بازگشت برای تیم.

مانیتورینگ عملیاتی

مسیریابی بدون اندازه‌گیری، حدس است.

پس از فعال‌سازی، این سیگنال‌ها تعیین می‌کنند قواعد درست کار می‌کنند یا باید اصلاح شوند.

  • نرخ Fallback

    سهم درخواست‌هایی که به مقصد پیش‌فرض رسیده‌اند.

  • توزیع جغرافیایی

    سهم ترافیک هر منطقه و انطباق آن با انتظار.

  • تاخیر هر مقصد

    زمان پاسخ مقصدها و روند تغییر آن.

  • سلامت و در دسترس بودن

    نتیجه‌ی Health Check و دفعات خروج مقصد از چرخه.

  • رفتار خزنده‌ها

    وضعیت ایندکس، خطاهای خزش و پایداری نسخه متعارف.

  • خطای مسیریابی

    قواعد بی‌نتیجه، تداخل اولویت و مقصدهای نامعتبر.

مقایسه

GeoDNS در برابر ریدایرکت معمولی.

ریدایرکت ابزار خوبی است، اما جای معماری مسیریابی را نمی‌گیرد.

معیارریدایرکت معمولیGeoDNS و مسیریابی هوشمند
محل تصمیمپس از رسیدن درخواست به سرور یا اپلیکیشن.پیش از رسیدن به مقصد، در لایه DNS یا لبه.
سرعتافزودن یک یا چند رفت‌وبرگشت اضافه.حذف پرش اضافه و انتخاب نزدیک‌ترین مقصد.
سئوریسک بالای حلقه و محتوای متناقض برای خزنده.نسخه متعارف ثابت و مسیر مشخص برای خزنده.
پایداری هنگام اختلالبدون آگاهی از سلامت مقصد.خروج خودکار مقصد ناسالم با Health Check.
انعطاف قواعدمعمولاً محدود به مسیر و دامنه.کشور، منطقه، زبان، تاخیر، نوع کاربر و قواعد ترکیبی.
قابلیت مشاهدهلاگ پراکنده و اشکال‌زدایی دشوار.ثبت تصمیم، Observe Mode و گزارش تجمیعی.
کنترل رباتمعمولاً همان مسیر کاربر انسانی.مسیر جداگانه و قابل‌کنترل برای خزنده‌ها.

زیرساخت مسیریابی شما را با هم بررسی کنیم.

در یک جلسه‌ی کوتاه، وضعیت دامنه‌ها، DNS و نیاز واقعی به GeoDNS را مشخص می‌کنیم.

درخواست بررسی زیرساخت
سؤالات فنی

پرسش‌های رایج درباره GeoDNS

آیا GeoDNS به سئو آسیب می‌زند؟

خیر، اگر نسخه متعارف ثابت بماند و خزنده‌ها مسیر پایدار بگیرند. آسیب معمولاً از حلقه ریدایرکت و محتوای متناقض می‌آید، نه از خود مسیریابی.

تفاوت GeoDNS با ریدایرکت زبان چیست؟

GeoDNS در لایه شبکه و پیش از رسیدن به اپلیکیشن تصمیم می‌گیرد؛ مسیریابی زبان در لایه محتوا انجام می‌شود. این دو مکمل‌اند و نباید در یک لایه ادغام شوند.

اگر کشور کاربر تشخیص داده نشود چه می‌شود؟

استراتژی Fail-open اجرا می‌شود: کاربر مقصد پیش‌فرض امن را می‌گیرد و امکان انتخاب دستی نسخه برایش باقی می‌ماند.

آیا نیاز به تغییر ارائه‌دهنده DNS داریم؟

همیشه نه. ابتدا امکانات ارائه‌دهنده و CDN فعلی بررسی می‌شود؛ تغییر فقط وقتی پیشنهاد می‌شود که قابلیت لازم موجود نباشد.

کش چطور مدیریت می‌شود؟

کلید کش باید شامل متغیر تصمیم مسیریابی باشد تا پاسخ یک منطقه برای منطقه دیگر ارائه نشود. این مورد پیش از فعال‌سازی تست می‌شود.

Observe Mode یعنی چه؟

حالتی که قواعد ارزیابی و ثبت می‌شوند اما اعمال نمی‌شوند؛ به این ترتیب رفتار واقعی ترافیک پیش از فعال‌سازی سنجیده می‌شود.

زمان اجرا چقدر است؟

بسته به تعداد دامنه‌ها، مقصدها و پیچیدگی قواعد، معمولاً بین دو تا شش هفته شامل مرحله مشاهده و فعال‌سازی تدریجی.